Kaapstad
Dagboek
Bob's Bar

Long Street is de toeristengoot van Kaapstad met heel veel restaurants, bars, souvenirwinkels en travel agencies. Er zijn heel sjieke bars die 'lounge' worden genoemd met vaste vloerbedekking, stoelen met armleuningen en meisjes met schorten in de bediening. Geen plaats voor mij. Ik vind vaste vloerbedekking geen geschikte ondergrond voor een drinkgelag, stoelen met armleuningen is het meubilair waarin je je tante ontvangt en die meisjes kan ik niet uit elkaar houden. Ik was stamgast bij Bob's Bar; dat wil zeggen: de barman groet met een kort hoofdknikje – dan ben je gekend – zoals goede barmannen plegen te doen. Hij weet welk merk bier ik drink (Boston's, dat is de goedkoopste) en welke whisky (MacQueens, dat is ook de goedkoopste) en vraagt alleen of ik een enkele of een dubbele shot wil (een dubbele). Er staat een poolbiljart dat voortdurend bezet is en waarover veel geruzied wordt, in de hoek een gokkast en er hangt een luidruchtig flatscreen. Dat is de inventaris van Bob's Bar, naast de bar natuurlijk. Geen vaste vloerbedekking, geen stoelen met armleuningen maar hangtafels. Bob's heeft bijpassend publiek: kantoorklerken en werklui, dikke kerels met goudkleurige horloges, leeuwennegers (die types die in Amsterdam roepen 'respect, man!' die roepen hier 'take it easy, broe!'), oude mannen en vrouwen zonder gebit, verlopen nichten, gezette lesbo's, opgeschilderde hoeren, studenten. Ik houd van kroegen waar vrouwen komen, zolang het lesbo's en hoeren zijn. De huisregels hangen bij Bob's aan de muur. Het poolbiljart mag alleen gebruikt worden als je ook een consumptie neemt. Petjes en capuchons moeten worden afgedaan en de portier ziet daar streng op toe. Het is verboden bij klanten te bedelen om een drankje of een sigaret. Daaraan wordt niet de hand gehouden want het is de openingszet van de hoeren; 'Schat, heb je een sigaret voor me? Dank je, darling. Waar vandaan? …' De dames zorgen voor extra omzet. Het is niet moeilijk aan de praat te komen met de hoeren, de oude mannen, de dikke kerels, de verlopen nichten. 'Ik een nicht? Welnee, mijn vader wel maar ik niet hoor. Wel geprobeerd, net als de drugs.' Van drugs moet ik niets hebben; ik gebruik alcohol, cafeïne en nicotine en dat is genoeg. De afkeuring moet van mijn gezicht te lezen zijn. 'Ja, jullie in Holland, jullie zijn ons ver vooruit. Je moet begrijpen: hier in Zuid Afrika, hier mocht helemaal niks. Dus probeerde je alles wat verboden was, zoals de drugs. Nu is er vrijheid en ben ik alweer jaren clean.'